دفتر شعر
۱۶۰ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۵۹
زیرا که گرفتار کمندت ماند
رباعی شمارهٔ ۶۰
حیفست که روی خوب پنهان دارند
رباعی شمارهٔ ۶۱
دایم دل ما چو قلب کافر شکند
رباعی شمارهٔ ۶۲
زیرا که نظر داعی تنها نکند
رباعی شمارهٔ ۶۳
شاید که به صدق عشق دعوی نکند
رباعی شمارهٔ ۶۴
دردیست محبت که حبیبان دانند
رباعی شمارهٔ ۶۵
یا موی خوش و روی نکو میخواهند
رباعی شمارهٔ ۶۶
دشنام و دروغ و ناسزا میگویند
رباعی شمارهٔ ۶۷
وانروی گلینش گل حمام آلود
رباعی شمارهٔ ۶۸
نارنج زنخدان تو در مشتم بود
رباعی شمارهٔ ۶۹
تا ماه برآید و ثریا برود
رباعی شمارهٔ ۷۰
نقشت ز برابر نظر مینرود
رباعی شمارهٔ ۷۱
خاری ز گلستان تو باشم چه شود؟
رباعی شمارهٔ ۷۲
وان کام و دهان و لب و دندان لذیذ
رباعی شمارهٔ ۷۳
دل تنگ مکن که دوست میفرماید
رباعی شمارهٔ ۷۴
یا دل به کسی دهد که جان آساید
رباعی شمارهٔ ۷۵
گرچه نه مراد بود برمیآید
رباعی شمارهٔ ۷۶
نه نالهٔ مرغان سحر میآید
رباعی شمارهٔ ۷۷
شیرازی و کازرونی و دشتی و لُر
رباعی شمارهٔ ۷۸
وصل تو حیات جاودان آرد بار
رباعی شمارهٔ ۷۹
دلداری خلق هرچه بیش اولیتر
رباعی شمارهٔ ۸۰
وی بیسببی گرفته پای از من باز
رباعی شمارهٔ ۸۱
کوته نکنم ز دامنت دست نیاز
رباعی شمارهٔ ۸۲
خواهی بکشم به هجر و خواهی بنواز