گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۳۳۸
از هیچ حساب خویش کمتر گیرند
شمارهٔ ۳۳۹
نوک قلمت بانی شکر یزند
شمارهٔ ۳۴۰
در کنج یکی تیره مغاک اندازند
شمارهٔ ۳۴۱
گوی از دل عاشقان غمگین سازند
شمارهٔ ۳۴۲
سودای تو مرغ عقل را پر بکند
شمارهٔ ۳۴۳
فراش چمن ز باد جاروب کند
شمارهٔ ۳۴۴
این لابه در افزاید و آن ناز کند
شمارهٔ ۳۴۵
ساز طرب از نوای بلبل شکند
شمارهٔ ۳۴۶
بازار هلال غبغبت می شکند
شمارهٔ ۳۴۷
خود را ز غم فراق بی بیم کند
شمارهٔ ۳۴۸
یک ذره ز سرکشی خود کم نکند
شمارهٔ ۳۴۹
نیک و بد خود به آرزوی تو کند
شمارهٔ ۳۵۰
زیبد که همیشه آرزوی تو کند
شمارهٔ ۳۵۱
از هر دو جهان بی خردی پیشه کند
شمارهٔ ۳۵۲
چون مرغ که بر سروسهی ناله کند
شمارهٔ ۳۵۳
ورچه مثل از رنگ رخ لاله زنند
شمارهٔ ۳۵۴
باروی توام حکایت از حور کنند
شمارهٔ ۳۵۵
وز شرم رخت قفا نماید و روند
شمارهٔ ۳۵۶
جز خون جگر هیچ بخودت ندهند
شمارهٔ ۳۵۷
بروی گل و سرو و شمع را نگزیند
شمارهٔ ۳۵۸
و آنان که ز جهل ژاژها می خایند
شمارهٔ ۳۵۹
بر چهره زخون دل نشان می بیند
شمارهٔ ۳۶۰
یا از پی مال و سوزیانی گریند
شمارهٔ ۳۶۱
گفتا که چنینم نه چنین می گویند