گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۵۰۹
بگداخت مر از بس که بر می کشمش
شمارهٔ ۵۱۰
و آنگه زبر خویش بدور افگنمش
شمارهٔ ۵۱۱
ور عمر گرامی طلبد آن دهمش
شمارهٔ ۵۱۲
کو روی ترا چنان کشد در اغوش
شمارهٔ ۵۱۳
فردا بوداع دستها در آغوش
شمارهٔ ۵۱۴
با من بنشین و بر رخش می کش خوش
شمارهٔ ۵۱۵
چون موسم گل وقت من از ساز تو خوش
شمارهٔ ۵۱۶
بر برده بطاق ابرو آهنگی خوش
شمارهٔ ۵۱۷
با بندۀ خود در آی گه گاهی خوش
شمارهٔ ۵۱۸
بس باد جفا و دوریت باز اندیش
شمارهٔ ۵۱۹
از قامت اوست باغ را آرایش
شمارهٔ ۵۲۰
خود چون باشد بعشق در آسایش
شمارهٔ ۵۲۱
کز دیده فتاد غصۀ من کم و بیش
شمارهٔ ۵۲۲
ضایع مکن این عمر گرامی زین بیش
شمارهٔ ۵۲۳
تا بگشادم بگریه چشم تر خویش
شمارهٔ ۵۲۴
خودباش بهر درد دلی محرم خویش
شمارهٔ ۵۲۵
بی باده و گل مدار پیرامن خویش
شمارهٔ ۵۲۶
روی تو کشیده بر سر ساغر خط
شمارهٔ ۵۲۷
دانی که چرا ز دست دست اندر خط
شمارهٔ ۵۲۸
آب از لب تو بر دهن آورد چو شمع
شمارهٔ ۵۲۹
تن در تف و سوز عشق دادیم چو شمع
شمارهٔ ۵۳۰
نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع
شمارهٔ ۵۳۱
بد خواه تو باد دم بدم کشته چو شمع
شمارهٔ ۵۳۲
کردیم دروبر غم ایام طمع