ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

همام تبریزی

میلت به من ای یار موافق عجب است

شمارهٔ ۱۵

مهرت به من ای نگار صادق عجب است

همام تبریزی

ای بی خبران شکل مجازی هیچ است

شمارهٔ ۱۶

احوال فلک بدین درازی هیچ است

همام تبریزی

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست

شمارهٔ ۱۷

وی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

همام تبریزی

لب بر لب من نهاد این لطف بس است

شمارهٔ ۱۸

می گفت که با کشته خویشم هوس است

همام تبریزی

عشق تو که سرمایه این درویش است

شمارهٔ ۱۹

زاندازه هر هوس پرستی بیش است

همام تبریزی

ای باد مراغه حال خویشان خون است

شمارهٔ ۲۰

وان یار مرا زلف پریشان چون است

همام تبریزی

ترشی تو ولیک نکته ات شیرین است

شمارهٔ ۲۱

یک نکته تو لایق صد تحسین است

همام تبریزی

گفتم که مگر رای تو فرزانگی است

شمارهٔ ۲۲

رفتیم و هنوزت سر بیگانگی است

همام تبریزی

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دست

شمارهٔ ۲۳

کوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست

همام تبریزی

تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوست

شمارهٔ ۲۴

مغزند و مپندار تو ایشان را پوست

همام تبریزی

ای جام لب نگار می دار به دست

شمارهٔ ۲۵

با او چو خوش آورید این کار بدست

همام تبریزی

ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست

شمارهٔ ۲۶

وز حسن تو ماه را یکی از صد نیست

همام تبریزی

ما را به امید زندگانی بگذشت

شمارهٔ ۲۷

دور از رویت دور جوانی بگذشت

همام تبریزی

چون خسته شد از منج لب شیرینت

شمارهٔ ۲۸

خونین شد از این غم دل صد مسکینت

همام تبریزی

چون زرد شد از رنج گل رعنایت

شمارهٔ ۲۹

شد رنج خجل ز روی شهرآرایت

همام تبریزی

ای آب لطافت و طرب در جویت

شمارهٔ ۳۰

جان زنده کند نسیم کآرد بویت

همام تبریزی

ای عرصه تبریز زیانت مرساد

شمارهٔ ۳۱

آسیب زمان به مردمانت مرساد

همام تبریزی

این سنگ که از آب روان می گردد

شمارهٔ ۳۲

پیوسته بسان آسمان می گردد

همام تبریزی

بزم از رخت امشب آفتابی دارد

شمارهٔ ۳۳

چشم تو به هر گوشه خرابی دارد

همام تبریزی

زلفش سر کبر و سرفرازی دارد

شمارهٔ ۳۴

زان کشتن عاشقان به بازی دارد

همام تبریزی

زلفت که ز ماه تکیه گاهی دارد

شمارهٔ ۳۵

انصاف که خوش منصب و جاهی دارد

همام تبریزی

معشوق من امشبی وفایی دارد

شمارهٔ ۳۶

کارم ز وصال او نوایی دارد

همام تبریزی

دل وقت سماع بوی دلدار برد

شمارهٔ ۳۷

حالش به سراپرده اسرار برد

همام تبریزی

گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شد

شمارهٔ ۳۸

خون نیست ولی با تو بگویم چون شد