گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۴

دانم که به جز خدای قهاری نیستبر خاطرم از ظلم کسی باری نیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۵

آن را که نصیب از خرد ادراک استدر معرکه جهاد خود چالاک است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶

خورشید علم به کوهساران زد و رفتدلدار در امیدواران زد و رفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷

هر چند که خصمی سپهر از جهل استآسان گذرد به خاطری کو اهل است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸

از عمر عزیز رفته افزون از شصتگاهی در کار و گه به کوتاهی دست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹

دل گم شده است سینه پردازی هستجان سوخته است جلوه نازی هست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰

از دیده به دیده ناوک اندازی هستاز سینه به سینه قاصد رازی هست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۱

امید گداست تا در بازی هستمعشوق غنی و عشق را آزی هست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۲ - عزم کردن داود علیه السلام به خواندن خلق بدان صحرا کی راز آشکارا کند و حجتها را همه قطع کند

گفت ای یاران زمان آن رسیدکان سر مکتوم او گردد پدید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲

داغی که بکاود سر پرشور کجاستزخمی که گدازد دم ساطور کجاست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳

صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماستلخت دل بسته بر میان توشه ماست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۴

ای شاخ امید برگ و بار تو کجاستفصل تو کدام و نوبهار تو کجاست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۵

آلوده ی کام دل مشو کام آن استهرگز طمع دانه مکن دام آن است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۶

آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماستکامی که روا می نشود مطلب ماست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۷

از داغ فراق سینه ام جوشان استهوش من شوریده ز مدهوشان است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۸

ازگریه من دیده اختر شور استوز ناله ی من دل ملک رنجور است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۹

عشق است سلیمان و دل انگشتر اوستداغ جگرم سیاهی لشکر اوست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۰

هر چند سپهر فکرم اختربار استبر دوش زبان سخنوری سربار است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۱

ای ساقی عاشقان می ناب کجاستای خضره ره سوختگان آب کجاست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۳ - گواهی دادن دست و پا و زبان بر سر ظالم هم در دنیا

پس همینجا دست و پایت در گزندبر ضمیر تو گواهی می دهند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۲

عهدیست که آشنا و بیگانه یکیستنرخ خزف وگوهر یکدانه یکیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳

ساقی قدحی که دور گلزار گذشتمطرب غزلی که وقت گفتارگذشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴

عشق است که درد من و درمان من استدین من و پیر من و ایمان من است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۵

افسانه عشق راز پنهان من استصد چاک چو جیب گل گریبان من است