شمارهٔ ۷
امیر گنه مه تاج سر مه دل و تن من نتومه ته عشق ره شه دل هیتن دوست شه سرخه گل سر ونوشه پیتن یا گروه گروه گل به گل سر ریتن یا جیگر سوته ره به مشک آمیتن خطه آیینه خطا یا مونگ برابر ریت...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
امیر گنه مه تاج سر مه دل و تن من نتومه ته عشق ره شه دل هیتن دوست شه سرخه گل سر ونوشه پیتن یا گروه گروه گل به گل سر ریتن یا جیگر سوته ره به مشک آمیتن خطه آیینه خطا یا مونگ برابر ریت...
امیر گنه که یٰارب خزون مریزٰا پری وچه ره بند بکرد آدمیزٰا ای جانه خدٰا چٰاره بکن مه دردٰا ته عشق درد پر بکوشته آدمیزٰا اون ده و دویه دولت به تو یکی وٰا با اون هشت و چهٰار نظر بٰا ت...
امیر گنه می شورنگ و چیر شو آهنگ ترهمن به چه نیرنگ بیورم شه چنگ لو رنگ و دهون تنگ و آوازه ته چنگ دیم خوره سو آل مونگه چش ته شو آهنگ دوستره ونه که کش هاییرم تنگاتنگ شو سٰال بو تلا لا...
امیر گنه چنه زنی مه دل ره چنگ ناله و نوا هرگه دریینه آهنگ زمونه من دل ره بدٰا غم چنگ دارنه آسمون دشمنی با دل تنگ دنی درنگ هرگز نوه یکی رنگ صرفه نوره کس به زمونه ی چنگ واسر ته تنگه ...
عجب خشه که طالع کسی ره یاره هزار وله کار کنه دنی ور خاره بی عیب به دنی خونن یکی خداره مره ذره عیب این که دنی ره یاره نازنین دوست دل لنگرمه اختیاره زمین بیته لنگر به یک جا قراره دوس...
کٰافر وچه پیکون غمزه برو کرد منه کشتن ور دچشمون سییو کرد هر وختی که زلف خدره پیچ و تو کرد مه روزره سییو و جیم و دٰال و وو کرد ته مشکین کمن پر سر و مٰال ره دو کرد مه روزره سییو و جی...
ته مهرورزم تا استره خرگوش زایی تا لل به پیش عنقٰا بوره بیایی دریو خشک بوه و گله باغ درآیی گله باغ میون خرما خال برآیی نالش کمه مه جان که وخته درآیی تا دوست بشنویه نالش و مه ورآیی م...
فلک بگرسه خنه هکرده پامال کو یه قارون و کویه ونه زر و مال کونه یوسف و کویه ونه زلیخال کویه ایوب که کرم بورده ونه حال
کیجا تو خجیری و خجیره ته ونگ تو کوک مجش کنی هلٰاله ی رنگ دوسی شه آچه گردن ره زری زنگ ریکا به دنبال زنه شه سینه ره سنگ ورازنه ته هٰامتن ره کره سنگ نورٰازنه عقیقه لو کنی جنگ گلونه دش...
تو نسل اونشاهی بغض نداشته شه دل سی اشتر قطار یک روز هدا به سایل سه قرن پیشتر داشته یکدسته ی گل هدا به سلمون سلمون بوییه قابل
امروز سر راه نیشت بیمه با دل تنگ بدیمه یکی مسه چش دیم گلی رنگ دیم رنگ و دهون تنگ و آواز بسی به سی چنگ کی بو گله دیم کش بزنم تنگاتنگ گرم مردنه به هر که هوکشی ونگ با سیم قلم پرده کنی...
اون که بنه روز با تو بوییه مایل اسا به عشق درد سوجنه یوم و لیل تا مور به منه کله جه هاکنه خیل اون محل خیال دارمه به ته عشق میل
چنگی که نه شه چنگ ره نواوره چنگ از شرم زهره سر بزنه هزار چنگ نوازنن هرگه که در ایره آهنگ پروین فلک هم به تو آرنه آهنگ تا ماه و خور و فلک روشن کنن چنگ رامش گر تنه چنگ ره نوابره چنگ ...
امیر گنه مه ور نوویهار بییه لیل یا ارض و سما و فلک دارنه ته فعل اون کشتی که نوح درست هکرد بورد سیل اونطور کشییه مه دل به ته عشق میل
امیر گنه هر روز جنگ ونه بو جنگ گرداگرد سلوم و صلوات و سی ونگ چتری نترکه مه دل ارسنگ بو سنگ مسه چش زلازل دوست انه منه جنگ قبا دکردی دٰامن فراخ مییون تنگ کی بو که تنه دامن بیورم شه چ...
یا علی گمه سو دکفه منه دل اونطور بشکفه سرخ و سفیدپییون گل هر کس اسم علی ره بییاره شه دل علی با له ماس بونه قیامت پل
امیر گنه مه دوست که مره کنه جنگ دوست جنگ نواجش بو نوومره ننگ خوبون به شراب مستنه مطربون چنگ من عاشق ته کار و کردارمه خش خنگ اون ها کرده ته عشق به منه دل تنگ اونطور که رومی به ترکست...
امیر گته یک باری جوون بوویم کره سنگه دشت باغبون بوویم ته مه لیلی و من ته مجنون بوویم ته هر د ور زلف قربون بوویم
مه دوست که سره مجنه کنه هزارغنگ چاچی کمون دارنه دست مییون تنگ هر دل که دیمٰاوه بکنه به آهنگ صد خار خرنهاون دل که کنه ویله ونگ شوکه دکته من کمه شه ویله ونگ روز که دکته زمه شه سینه ر...
رخصت هاده که من ته قربون بیویم نخجیر شکارته مژگون بیویم تیر مژه ی پیش جه نشون بیویم شیدای شکار ارغوون بیویم
گل دسته تنه دیم گل و تنه یارگل ته نوم گل و ته کار گل و ته کردار گل معجز که ته دارنی هر پلی هزار گل بساته خدا ته همه کاربار گل د تازه نرگس به شه کنارگل اون سرخه گل جنته نوویهار گل ب...
اسیر زلف عنبرافشون بیویم سییو چشمون ورجه قربون بیویم آهوی تنه سنبلستون بیویم افتاده ی ته چاه کنعون بیویم
اون محل استا او کرده آدم گل ته عشق ره ستار بدایه به منه دل بسون هاروت بندمه چاه بابل ورزمه تنه مهرره ندارمه حاصل اتا قٰایم خش چین بونه ته دسته گل چن کس تماشا شوین سوی ته کٰاکل چن ب...
آشفته ی اون موی افشون بوویم من بلبل رخسار گل گون بوویم من عاشق ته قد و مییون بوویم قربون کمند گیسوان بوویم