شمارهٔ ۱۲۱
امیر گنه تا مهره ورزی آموتن سی سال پیشتر مه تن تنه عشق سوتن بس فتنویه چاچی به دست نوک اندوتن الکه منه سینه نشیه دوتن
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
امیر گنه تا مهره ورزی آموتن سی سال پیشتر مه تن تنه عشق سوتن بس فتنویه چاچی به دست نوک اندوتن الکه منه سینه نشیه دوتن
دوست نامسلمون دارنه کافر دین بیجرم و گناه رسنه چین و ماچین چین چین جه گل سر هشنی هزار چین ز بهای هر چین چین و ختا و ماچین دویمه چین و ندیمه ته زلف چین ته زلف یکی چین به ز چین و ماچ...
شایسته مره ته قدم گرد بیین نشایست تره مه خونه ها پرسیین رقیب آسا سگ ببین ته در کتیین من تنه ورجه جدا نتومه بیین
بیچون گتمه بیچون گتمه بیچون امروز به منه خنه بییه منه جون زمه سینه ره چاک که نشونه مه جون ز قالب بمونس بیجون از بوردن جون هر وخت که تره جون گتمه گتی جون اونور من گمه جون که تویی بو...
امیر گنه بی یار به دنی دویین اونوخت بمردن بهتر که زنده بیین لازم کنه دوست آستون کتیین دوست قدم گردره شه چش کشیین
ترسون لرزون ته مهرورزم مه چشم سو بی چاره بی چاره دمه دل ره با تو تو غریبه دوستی من ندومه ته خو ز ترسمه تره دل برنجه یکی رو ناعاشقمه ته چیره و نٰا به ته خو ناعاشق قدوبالامه که اون د...
امیر گنه اون یار ره نشینه داشتن وره به سر سوزن نونه هداشتن شه داشت و نداشت غم ره ننه داشتن دم همین دمه ایندم که وینه داشتن
خور طبعش و بدر روش و کیمیا خو کٰان حیا به چشم بفا گیتی سو اونته عرقه آهوی ناف کنه بو ز تو اون گلی که بلبل اسیره ته بو ته دیم شم نییه که دشت و کوه وری تو ونی ره لمالم دکلٰاسنی ته بو...
اون روز که بلقیس آخرت در شیین بنا شرم داشته لحد ونه سرچیین امیر گنه ته دیم ره دمی بدیین چنونه که چار با بیست و هشت رسیین
امیر گنه کی دوسه مه چش سو مه روشنه گیتی شوی تاره بی تو همون اوله روز که بدیمه ته رو ز دوسمه طمع که تره کش اییرو هییرو ته چیره ره خو بدیمه مسه آهو هر روزه ذلیل و شو هلاکمه بی تو تا ...
خوشواش خشه واش کوه هر گوشه لاره یارون هر گوشه ی لار بلبل زاره یارون گل بشکفت نشکفت غنچه بسیاره یارون یار اون خشه که شه یارره داره یارون
خش بساته ته چیره ره داورهو کم نکرده ته خوبی ره یک سر مو ملایک به سیراننه ته سر کو ز خش سیر و صفا و صلواته ته کو سرمس و سؤال مشک و ابرو مه نو چش نرگس و رو شمس جهان تویی تو ونی الف و...
سکندر کو دارا کویه کویه بیجن یوسف کویه که با زلیخا آمیجن مجنون کویه که خون بلا چش ریجن فلک همه ی خاک ره به ریجن ریجن
امیر گنه کان نمک آدمی خوا ته سیب ذقن ونه مدام کنم بو بیاض گردن ته خشه ای پریرو ز در وخت خرام نیک کنی ناز و غازو آچه عاجه دل سر مدام کنی زری سو آهو به ختا ورنه ته نافه ی بو تا گردش ...
ته صیدی و مجمه ولٰا ولٰا من خون جیگر ره خرمه کلا کلا من خون وٰارنه چش نویمه الٰا الٰا من تنی غرصه مجمه دلا دلا من
تا منه تن به جیر لحد نپاهو تا گوشت بریزه هسکا جه جدا بو اون سبزه که مه خاک سر هو رستا بو ز اون سبزه که ته پا زدن ور خشکا بو اون بار که سرافیل صور به دم بشتٰابو گوین جمله خلق یک بار...
به بازی نرد دوست دل بیته آیین به فکر گشاد بنیشتمه یکتایی پایین بیتمه گشاد و نقش نمو اساوین دکتمه به ششدر ونگ بیامو واچین
یا رب که تنه دولت بمونه ای بو نور محمد دایم تنه سر سو بو ولی خدا دایم تره سرور بو ز ته پشت و پناه یارب همیشه وی بو ته دولت اون دولت نییه که کم بوو ته شاهی اون شاهی نییه که غم بوو م...
گل من بنه روز دکاشتمه شه دست هر روزه او دامه من به شه دست بورده بشکفه غنچه بیاره مه دست بورده ناکس دست و نیامو مه دست
ویهار درآمو چیق به چمن وشت آره دیم دربکته سرخه گل نوویهاره مه سرخه گل دسته هر رو کناره گیلون نرگس سرخه گل نوویهاره شکر هندی خروس جوی واره میوه گوهر باغ وره شیر مست لاره
خدا دونه ته ندیین نویین بیمه بیتٰاب د دیده منه رو بکشییه سیلاب ته چیره طلایینه و ته ورسیمٰاب مره که دنی یٰاسه محروم بوی خوٰاب دوست ره گتمه تش نزن مه شیشه ی اب تن کوره و دل آتش و دی...
خله تومه ته چیره ره بشناسیین اشتها مره ته چشم و چیره دیین اسا که تنه چیره ره هارشیین افزون بییه ته چیره ره ستاییین مردم ره بهشت ته چش و چیره دیین پاتن شکرته لوره به شیره چیین سییو ...
ختا و ختن تا هندوستون پایین اون دشت قبچاق و سرحد مدایین سی ارمون به مه دل دره اولا این تن دوست ره در هیرم سر تا به پایین زمونه به خشمه شو و روز هزار کین به ته گتمه مه روزگار بوی ای...
من صید تنه دام پیچون بوویم اسیر گیسوی پریشون بوویم هندوی تنه خال مییون بوویم دیوانه ی خال دل نشون بوویم لیلی حسن وٰاسر مجنون بوویم دامنگیر پاکیزه دامون بوویم ملازم ته ملازمون بوویم...