ناهید
عطار نیشابوری

دل را که نه دنیا و نه دین می‌بینم

شمارهٔ ۱۳

عطار، مختارنامه، باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

اندازهٔ متن۲

دل را که نه دنیا و نه دین می‌بینم

با نفس پلید همنشین می‌بینم

چون شیری شد مویم و در هر بن موی

صد شیر و پلنگ در کمین می‌بینم

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم

شمارهٔ ۳۵

گه گوشه نشینِ کنجِ گلخن بودم

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

مسکین دل من تخم طلب کاشته بود

شمارهٔ ۳۴

عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت

شمارهٔ ۳۳

با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

دردا که غرور بود و بسیاری بود

شمارهٔ ۳۲

یک یک مویم بتی و زنّاری بود

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاست

شمارهٔ ۳۱

یک سوخته بی فکر پراکنده کجاست

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

مائیم که نه سوخته و نه خامیم

شمارهٔ ۳۰

نه صاف چشیده و نه دُرد آشامیم

باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود۱ بازدید
همهٔ شعرها