تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفت
شمارهٔ ۳
عطار، مختارنامه، باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
اندازهٔ متن
تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفت
در پیدایی راز نهان نتوان گفت
هر ناکامی که هست چون مرد کشید
کامی بدهندش که از آن نتوان گفت
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف