ناهید
عطار نیشابوری

گفتی که نشان راه چیست ای درویش

شمارهٔ ۴

عطار، مختارنامه، باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

اندازهٔ متن۲

گفتی که نشان راه چیست ای درویش

از من بشنو چو بشنوی میاندیش

آنست ترا نشان که رسوائی خویش

چندان که فرا پیش روی بینی بیش

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها