ناهید
عطار نیشابوری

آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست

شمارهٔ ۱۶

عطار، مختارنامه، باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق

اندازهٔ متن۲

آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست

اما به هزار و به آهسته بهَست

در بند درِ پستهٔ شورانگیزت

کان شوری پسته نیز در بسته بهَست

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها