دوش از برِ من یار گریزان میرفت
شمارهٔ ۱۵
عطار، مختارنامه، باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
اندازهٔ متن
دوش از برِ من یار گریزان میرفت
ناکرده صبوح صبح خیزان میرفت
صبح از لبِ او خنده زنان میآمد
شب از چشمم ستاره ریزان میرفت
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف