ای صبح اگر عزیمتِ خنده کنی
شمارهٔ ۱۶
عطار، مختارنامه، باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
اندازهٔ متن
ای صبح اگر عزیمتِ خنده کنی
حالم چو جمالِ خویش فرخنده کنی
دایم چو تویی همدم عیسی در دم
تا بوکه دل مردهٔ من زنده کنی
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف