غزل شمارهٔ ۷۹۴

طره زلف بتم از نو مطرا کرده اند

طاق ابرویش نگر شکل هلالی بسته اند

آفتابی در خیال ماه پیدا کرده اند

نور چشم مردم است از دیده مردم نهان

زان سبب انگشت نمای پیر و برنا کرده اند

نقش می بندد خیالش هرچه آید در نظر

این نظر بنگر که با این چشم بینا کرده اند

جام می در دور می بینم که می گردد مدام

جاودان بزمی چنین ما را مهیا کرده اند

صورت موجی که در دریای معنیٰ دیده اند

عارفان تشبیه آن بر صورت ما کرده اند

از برای نعمت الله مجلسی آراستند

آنگهی آن را برای خود هویدا کرده اند