مفردات
به قدر هر که آورد ایمان
نخورد غم چو ما بود شادان
یا رب که تو را چنین دلی حاصل باددایم به مقام جمع خود واصل باد
همه عالم تن است و او جان استجام گیتی نمای سلطان است
همه عالم به نور او روشننظری کن به نور دیدهٔ من
همه حق است و خلق اینجا نیستخلق ما جو که خلق با ما نیست
همه تسبیح حضرتش گویندهمه ناطق به رحمت اویند