شمارهٔ ۱۹۶
نماشتره سر بیه رنگ داشته شویی مه دوست به تدارک دره خفت و خویی اون بنا صواح دیم ره بشسته اویی دکمن به صورت مونن ماه نویی ای با پروین سخن دارمه همه شویی نکرد بیمه دوست کش فراغت خویی ...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
نماشتره سر بیه رنگ داشته شویی مه دوست به تدارک دره خفت و خویی اون بنا صواح دیم ره بشسته اویی دکمن به صورت مونن ماه نویی ای با پروین سخن دارمه همه شویی نکرد بیمه دوست کش فراغت خویی ...
بال ره تو نده طاقت تو ندارمه من طاقت ته چش سییو ندارمه تو زلف ره گلو شورنی من او ندارمه عاشقی ره زر ونه من کو ندارمه
امیر گنه کمترین بندومه ته گر گویی کمترین بنده ی جان جه جدا چه چون بوویی ته پاک گوهر ره مهرورزی پر بویی مره به دنی کس نیه مه کس تویی چش تازه نرگس دوست خجیره خویی دیم سرخه گل ولگله ک...
موسیٰ کوه طور بهشته شه عصاره هر دم مناجات کرده وه شه خداره یارون یوینین صنعت بار خداره مریم بی شوهر بداشته وه عیسٰاره
گل چیه که ته چیره مونه به بویی اون یاسمن چیرره کس نشون نیویی اون ماه که تنه چیره برابر بویی هر نشور ده دیم ره خور آخر کی گویی گل دسته ته سال اگر که صد بوویی ته مشکین کمن ورف رنگ هی...
شاهونشاهه که وه همه سان نمنه گاهی پیر و وه گاهی جوان نمنه گاهی ترکسون ترک زبان نمنه همون علی شاه مردا نمنه
نمج تومه خور که خور تره نتویی ترسمه که خور ته بدنره بتویی فدای تنه تن اونزن دریویی او شوره ترسمه که ته تن بکویی ته روی سو ار به خور سر بتویی خور ذرونه اصلا ذره ره نتویی ته بوره گل ...
سر زرین کلٰا دٰارنه مه سوره بٰالٰا اون زرین کلٰا مخمل هندی برٰازٰا تنه هرور زلف ره که وٰاوری وٰا نازک گله دیم جٰانهٰا تنه فدٰابٰا
امیر گنه ای نٰامسلمون کٰافر رحمی بکن و دردمه درمون بیٰاور شهر نییه تره دنه بوم بهته شهر در نییه تره دوش هٰا زنم به ته در هر چن خونی بوم خون بکرد بوم به ته در ته دل ره مگر بی رحم بس...
چه مونگ چه خور تیجه چه روشن روجا چه حور چه پری چه آدمی چه آدمیزٰا خوبون جهون یوسفه بٰا زلیخٰا حیرون به تنه خٰال و خط آفرین بٰا لیله القدر شو بییه مٰارتره زٰا بزا مٰار تره عرش خدٰا ...
امیر گنه من فکرو خیٰالمه این درد مره که دشش ویسه یکی نیٰاورد مه زردی زردیجویه بلکه افزون زرد من گردترین گردمه تنه لینگ گرد بترکسه دل دٰارمه تنه عشق درد دل که درد کنه وٰاضح بونه از ...
اگر غم کس دل ره تراکنیا هزار پاره شه وسه مه دل بییوا اگر که اسلی جومه ره راجنیوا اسا وسه مه جومه رنگین بییوا ای وای به من و وای به من وای مره وا دیروا وو که منه چش به ته وا بییوا ه...
اون حال که خدا او کرده آدم خاک مه گل ره خمیر هٰا کرده ته غم و واک سیل د چش مه اندی بیورده خاشاک که خار مژه دوسه مه دیده چاک مه دریوی دل هرگه که بییه کولاک ترسمه یار سر سرنگون بوه خ...
ونوشه خو شه سر هونیا کهوتاج بورده مه جه هر چی دٰاشتمه به تٰاراج مه بٰالٰا بلن دوست خجیره مزٰاج ارزنه تنه خوش خش به د عٰالم بٰاج امیر گنه ای گوهر مونگ پیون فٰاج من کیمه که شه سرره ن...
رٰاه ره من دیمه که پی به کوی یٰار کرد هندو به خوشه چیره رنگ عقٰار کرد شیرره دیمه که شبونه گو شکٰار کرد آهو دیمه شیر دست و پٰا خمٰار کرد تیرره دیمه که سر به دهون مٰار کرد اژدر دیمه ...
امرو بدینی آدم که وی پری زا من ندیمه یارره همه چی برازا بال سون ستون و تنه تن سور آسا قایمه کمون دارنی دس ته مریزا وازن دست هاییت زنی وازن کره وا تا تفت نخری وارنگ نریزی والا ته بو...
مجنون صفت ته ورشو و روزکشم داد دل دکته دوم ره نکنی هرگز یٰاد امه سر و کٰار دل ره بسٰاتیٰ فولٰاد امٰان ته سنگه دل جٰا دٰاد و بی داد
د دست که یکی زلف برسه کساته بد مزویه اون زلف اگر وی نواته ته واسره که هر کار مندپاته ندیمه تنه دیم ره که زلف بقماته کیجا دست به زلف گنه قسم به ذاته خش مزویه مه زلف و اوی حیٰاته
ته عشق پرکس دل ره بساته آمٰاج ته عشق پرکس خونه خنه بساته تٰاراج تٰا همین مستی هستمه ته عشق آواج ته دوم دکتمه سی سر نمه ته بٰاج تامه د چش ته مٰاه جمال بدی فاج بدامه تنه عشق دل و دین...
تا که گردش نیلوفری بپا بو ته دل خرم و خوان کرم بجا بو دشمن زرد و زار مجه دل ته بجا بو دولت و اقبال ته همیشه بجا بو تنه دشمن جومه مدام قبا بو ته تخت فلک در همه دم درجا بو ته دولت در...
یارون پرچ بوینین به انجیله داره یا سرخه گل غنچویه نو ویهاره یا غالیه گل گل دشنیه داره یا مخمله که دوش دره مه خون کاره هرگه که سری خونه صدای یاره مه سوته دل غم ره ورنه کناره مه دل ح...
دریوی میون بدیمه یک ستاره قنبر به جلو شاه مردون سواره یا شاه مردون هده مده مدعاره کشه بزنم قبر امام رضا ره
گل دسته هروار که منه درآیی صد تیر زنی مه جانره که بی بفایی سوگند خرمه منته قمرچیر بالایی غیر از تو به مه دل دیگری درنایی ته شاه خوبونی بنده ته گدایی تو شاه محمودی و من ایاز آسایی خ...
امیر گنه گشت لیته کوه خجیره گشت لیته کوه پرنده کوه خجیره شاه موزی ین وارنگه بو خجیره پنج روزه ییلاق هر کجه بو خجیره