شمارهٔ ۳۴

اندازهٔ متن۲

از عشق تو در تنم روان می سوزد

شرحش چه دهم که بر چه سان می سوزد؟

از ناله چو چنگم رگ تن پی گسلد

وز گریه چو شمعم دل و جان می سوزد

۲ بیت

از همین دفتر

ای روی تو از لطافت آیینه روحخواهم که قدح های خیالت به صبوح

ای خواجه سخن زیر و زبر می‌گوییامروز بسی ز دی بتر می‌گویی

رخساره نازنینت ای سرو سهیهم نام سعادت است و هم روز بهی

رویش نگر ار صورت جان می خواهیوصلش طلب ار ملک جهان می خواهی

ای از تو بلند نام شاهنشاهیبگرفته ز ماه دولتت تا ماهی

شخصی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی