شمارهٔ ۲۷ - دوزخ

اندازهٔ متن۲

به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را

که مار هفت سر و عقرب دو سر دارد

خدای خواهد اگر بنده را عذاب کند

ز مار و عقرب و آتش گزنده‌تر دارد

از آن گروه چه خواهی که از هزار نفر

اَقَلّ دویست نفر روضه‌خوان خَر دارد

دویست دیگر جن‌گیر و شاعر و رَمّال

دویست واعظ از روضه‌خوان بَتَر دارد

۴ بیت

از همین دفتر

با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی

ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثلاز چه رو شعر و خط ما را گرفتی سرسری؟

وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی

میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای

ای وثوق الدوله آمد فصل دیفصل دی آمد وثوق الدوله ای

پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه