ای راد خدیوِ عدل‌پرور بنگر

شمارهٔ ۳۵

اندازهٔ متن۲

طفلی بودم آب به گوشم کردند

خُدّامِ درت مگر که سُنّی بودند

در قتل عمر سیاه‌پوشم کردند

با حکم ولی عهد خود انصاف بده

این خلعت را چرا به دوشم کردند

۳ بیت

از همین دفتر

با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی

ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثلاز چه رو شعر و خط ما را گرفتی سرسری؟

وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی

میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای

ای وثوق الدوله آمد فصل دیفصل دی آمد وثوق الدوله ای

پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه