شمارهٔ ۳۴ - مهر مادر

اندازهٔ متن۲

رنج کشد مادر از جفای پسر لیک

آنچه کشیدست هیچ رنج نداند

رنج پسر بیشتر کشد پدر، امّا

چون پسر آدم نشد ز خویش بِرانَد

مادر بیچاره هر چه طفل کند بد

راندنِ او را ز خویشتن نتواند

شیرۀ جان گر بُوَد به کاسۀ مادر

زان نچشد تا به طفلِ خود نچشانَد

۴ بیت۱ بازدید

از همین دفتر

با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی

ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثلاز چه رو شعر و خط ما را گرفتی سرسری؟

وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی

میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای

ای وثوق الدوله آمد فصل دیفصل دی آمد وثوق الدوله ای

پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه