جانا دل من خویش به دریا انداخت
شمارهٔ ۱۱
عطار، مختارنامه، باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
اندازهٔ متن
جانا دل من خویش به دریا انداخت
خود را به بلا بر سر غوغا انداخت
اندوه همه جهان به تنهائی خورد
پس شادی، اگر هست، به فردا انداخت
۲ بیت۱ بازدید
منبع: کتابخانه تصوف