شمارهٔ ۳۳ - غَلَبه بر خَشم

اندازهٔ متن۲

پیش تر زان کِت غَضَب گردد عیان

از اَلِف تا یا اَلفبا را بخوان

کاندر این ضِمن اُفتَدَت صَفرا ز جوش

از جُنون فارِغ شَوی آیی به هوش

۲ بیت۱ بازدید

از همین دفتر

گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!

گفت روزی به جعفرِ صادقحیله‌بازی منافقی فاسِق

هرچه گویی تو طبیعی می‌گویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی

دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند

نمی‌دانم چرا حَتم است و واجبکه بر ما یک نفر گردد مواظب

گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ