شمارهٔ ۳۵ - طبیعی گویی

اندازهٔ متن۲

هرچه گویی تو طبیعی می‌گوی

بیشتر زانچه طبیعی است مجوی

او معلِّم تو بر او شاگِردی

چه کنی جهد کز او بِه کردی

۲ بیت

از همین دفتر

گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!

گفت روزی به جعفرِ صادقحیله‌بازی منافقی فاسِق

دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند

پیش تر زان کِت غَضَب گردد عیاناز اَلِف تا یا اَلفبا را بخوان

نمی‌دانم چرا حَتم است و واجبکه بر ما یک نفر گردد مواظب

گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ