دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۲۱۵
گویا نه منم در دهنم گوئی کیست
رباعی شمارهٔ ۲۱۶
شمع آمد و پروانه خموش ، این عجب است
رباعی شمارهٔ ۲۱۷
امید رسیدن به حرم میدهدت
رباعی شمارهٔ ۲۱۸
ای هرکه بخفت در بر لطف تو خفت
رباعی شمارهٔ ۲۱۹
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت
رباعی شمارهٔ ۲۲۰
تا چند کند سایس گردون ادبت
رباعی شمارهٔ ۲۲۱
از جملهٔ گوشها نهان خواهم گفت
رباعی شمارهٔ ۲۲۲
با تو سخن مرگ نمی‌شاید گفت
رباعی شمارهٔ ۲۲۳
یار آمد و می در قدح یاران ریخت
رباعی شمارهٔ ۲۲۴
با یار نشایدت دگربار نشست
رباعی شمارهٔ ۲۲۵
دلبر ترش است و با تو دیگر گونست
رباعی شمارهٔ ۲۲۶
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
رباعی شمارهٔ ۲۲۷
چون سیل به جویبار و چون باد بدشت
رباعی شمارهٔ ۲۲۸
از مهر تو برنگشت صد چندانست
رباعی شمارهٔ ۲۲۹
آن از کرم و لطف و عطای شاهست
رباعی شمارهٔ ۲۳۰
این زود گذشتن تو از نقصانست
رباعی شمارهٔ ۲۳۱
در مذهب عشق و عشق را مذهب نیست
رباعی شمارهٔ ۲۳۲
با نالهٔ سرنای جگرسوز خوش است
رباعی شمارهٔ ۲۳۳
آنکس را جو که تا ابد آن تو است
رباعی شمارهٔ ۲۳۴
این عالم اجساد دیاری دگر است
رباعی شمارهٔ ۲۳۵
بی‌هیچ زیان ناله و فریاد تو چیست
رباعی شمارهٔ ۲۳۶
وز تو نرمید زحمت آب و گلت
رباعی شمارهٔ ۲۳۷
وز هر دو بریدیم نه مردانگی است
رباعی شمارهٔ ۲۳۸
درمان ز که جویم که دلم مهر تو خست