شمارۀ ۸

اندازهٔ متن۲

دیروز چه گُل‌های جهان‌افروزی

امروز چه سرمای گلستان‌سوزی

آرندۀ بَرد و آفرینندۀ وَرد

روزی آن طور می‌پسندد روزی

۲ بیت

از همین دفتر

آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟

ای دوست! به ذات حق تعالی سوگندکز هجر تو ساعتی نی‌ام من خرسند

دیدیم بسی چون تو درین عمر قلیلکز کبر، چو پشه بود، در چشمش، پیل

اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس

هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سره‌مرد

اقوال پر از مکر و فسون تو چه شد؟الطاف ز حد و عِد برون تو چه شد؟