ناهید

دفتر شعر

رباعیات از جلال الدین محمد مولوی

۲۲۳۶ شعر در این دفتر

آن پیش روی که جان او پیش صف است

رباعی شمارهٔ ۱۱۹

داند که تو بحری و جهان همچو کفست

رباعیات

آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است

رباعی شمارهٔ ۱۲۰

انصاف بده چه لایق آن دهن است

رباعیات

آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست

رباعی شمارهٔ ۱۲۱

چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست

رباعیات

آن جان که از او دلبر ما شادانست

رباعی شمارهٔ ۱۲۲

پیوسته سرش سبز و لبش خندان است

رباعیات۱ بازدید

آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است

رباعی شمارهٔ ۱۲۳

وان صورت پنهان که طرب را روز است

رباعیات۱ بازدید

آن چشم فراز از پی تاب شده است

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

تا ظن نبری که فتنه در خواب شده است

رباعیات

آن چشم که خون گشت غم او را جفت است

رباعی شمارهٔ ۱۲۵

زو خواب طمع مدار کو کی خفته است

رباعیات

آن چیست کز او سماعها را شرف است

رباعی شمارهٔ ۱۲۶

وان چیست که چون رود محل تلف است

رباعیات

آن چیست که لذتست از او در صورت

رباعی شمارهٔ ۱۲۷

وان چیست که بی‌او است مکدر صورت

رباعیات۱ بازدید

آن خواجه که بار او همه قند تر است

رباعی شمارهٔ ۱۲۸

از مستی خود ز قند خود بیخبر است

رباعیات

آن دم که مرا بگرد تو دورانست

رباعی شمارهٔ ۱۲۹

ساقی و شراب و قدح و دور، آنست

رباعیات

آن را که بود کار نه زین یارانست

رباعی شمارهٔ ۱۳۰

کاین پیشهٔ ما پیشهٔ بیکارانست

رباعیات

آن را که خدای چون تو یاری داده است

رباعی شمارهٔ ۱۳۱

او را دل و جان و بیقراری داده است

رباعیات

آن را که غمی باشد و بتواند گفت

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

گر از دل خود بگفت بتواند رفت

رباعیات

آن روح که بسته بود در نقش صفات

رباعی شمارهٔ ۱۳۳

از پرتو مصطفی درآمد بر ذات

رباعیات

آن روی ترش نیست چنینش فعل است

رباعی شمارهٔ ۱۳۴

می‌گوید و می‌خورد در اینش فعل است

رباعیات

آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است

رباعی شمارهٔ ۱۳۵

وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است

رباعیات

آن شاه که خاک پای او تاج سر است

رباعی شمارهٔ ۱۳۶

گفتم که فراق تو ز مرگم بتر است

رباعیات

آن شب که ترا به خواب بینم پیداست

رباعی شمارهٔ ۱۳۷

چون روز شود چو روز دل پرغوغاست

رباعیات

آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت

رباعی شمارهٔ ۱۳۸

وز بی‌ادبی و جرم صد تو نگریخت

رباعیات

آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت

رباعی شمارهٔ ۱۳۹

دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت

رباعیات

آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیست

رباعی شمارهٔ ۱۴۰

میلش بسوی اطلس مقراضی نیست

رباعیات

آنکس که امید یاری غم داده است

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

هان تا نخوری که او ترا دم داده است

رباعیات۱ بازدید

آنکس که بروی خواب او رشک پریست

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

آمد سحری و بر دل من نگریست

رباعیات