دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳
کاری مقلوب می‌کنی نادانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴
خوش آنکه ز گوش پای بر دیده نهی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵
احوال دلم بگوی اگر یابی روی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷
صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸
وی زهر به جز تلخی و تیزی چکنی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰
پرآتش و پر فتنه و پر غوغائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۱
پنهان چه کنی آنچه به باطن داری
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۲
در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳
دل را ز غرور نفس پرداختیی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۴
یا همچو صلاح دست مطلق داری
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶
وی چون شکر شگرف در حلوائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷
ای رحمت در رسیده از بالائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸
بر بوی ثواب در وبالم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹
وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰
گر خاص تویی گنه کنی عام شوی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱
آسان شده در دلم همه دشواری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲
وین شمع میان این جهان تاری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۳
یارب تو چه فتنه‌ها که در سر داری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۴
جز تو دگری نجویم و کو دگری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۵
وی از تو تضرعی بهر محرابی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۶
نور موسی و طور سینین که توی